2026 yılbaşı tatilinde ailecek bir Japonya seyahati gerçekleştirme fırsatı bulduk, bizim için tatiller hem aile içi iletişimizi güçlendiriyor, hem de yeni lokasyonları birlikte deneyimliyoruz. Bu yüzden bizim için çok değerli.
Biz kalabalıktan mı şikâyet ediyoruz, yoksa kalabalık olmayı bilmiyor muyuz?
Dünya nüfusu giderek artarken, kalabalık kavramı ile çoğu zaman kaos, gürültü ve düzensizliği yan yana anıyoruz. Oysa Japonya bu algıyı kökten sarsan nadir ülkelerden biri. Milyonlarca insanın yaşadığı şehirlerde bile minimalizmin, düzenin ve karşılıklı saygının hâkim olması ile Japon toplumunun benzersiz olduğunu bu seyahatimizde bizzat yaşadık.
Tokyo’nun kalabalık metro istasyonlarında sabah saatlerinde binlerce insan aynı anda oradan oraya yetişmeye çalışıyor, fakat herhangi bir itiş kakış yok. Kimse yüksek sesle konuşmuyor, telefon görüşmeleri rahatsızlık yaratmıyor. Kalabalık var, ama karmaşa yok. Bunun nedeni sadece kurallar değil, toplumsal bilinç, insana, her tülü malzemeye ve doğaya saygı. Japonya’da bireyler, toplumun bir parçası olduğunu her an hatırlıyor.
Minimalizm ise yalnızca mimaride ya da ev eşyalarında değil, yaşam biçiminde kendini gösteriyor. Gereksiz olanı hayatın dışında tutarak, kalabalık içinde bile ferah bir alan yaratmışlar. Küçük evler, sade sokaklar ve işlevsel şehir planlaması ve düzen duygusunu hayatın içine iyice almışlar. Azla yetinmek, çokla uyum içinde yaşamayı mümkün kılmış.
Saygı, Japon toplumunun görünmeyen ama en güçlü yapı taşı diyebilirim. İnsanların birbirlerinin alanına müdahale etmemesi (örneğin; bir evde konakladık ama komşuların merdivenden inerken ayak sesini duymadık); kamusal alanların ortak bir emanet gibi korunması, çöp kutusunun az olduğu bir ülkede sokakların temiz kalması (var olan çöp kutuları şifreli ve kişiye özel) gibi detaylar saygının en somut göstergelerinden. Kurallara uymak bir zorunluluk değil, ahlaki bir sorumluluk olarak benimsenmiş.
Japonya genel olarak bize önemli bir ders verdi: Kalabalık, düzensizlik demek değil. Asıl mesele, birlikte yaşama kültürünü ne kadar içselleştirdiğimizdir. Saygı, bilinç ve sadelik bir araya geldiğinde, milyonlar bile sessizce uyum içinde yaşayabilir.